Rencontre amicale entre Jean-Claude Reding et Nico Cué

Dans les locaux de la Chambre des Salariés, le président de la CSL Jean-Claude Reding a accueilli mardi, 23 avril 2019, Nico Cué, candidat tête de liste du parti de la gauche européenne, en présence des deux candidats tête de liste de déi Lénk Carole Thoma et David Wagner. La situation de l’Union européenne et les prochaines élections pour le Parlement européen étaient au centre des conversations.

Les acquis sociaux sont en danger partout en Europe et les conséquences qui en résultent sont dramatiques pour tous les citoyennes et citoyens. Ce constat unanime a servi comme point de départ aux discussions entre Jean-Claude Reding et Nico Cué. A cette crise de l’état social s’ajoute une crise démocratique dans l’UE et une absence de vision positive pour l’avenir. Le danger de voir une prochaine Commission européenne pencher encore davantage à droite est bien réel.

La question écologique a également été abordée avec notamment l’urgence de contrer le réchauffement climatique, tout en veillant à ne pas pénaliser les couches défavorisées de la population. La question écologique et la question sociale sont étroitement liées et doivent être abordées ensemble. La meilleure manière de le faire est de rétablir la puissance étatique et de veiller à ce que le secteur public engage les transformations énergétique et économique nécessaires.

Pour contrer les menaces qui pèsent sur l’Europe, avec notamment la montée des partis de droite, les deux représentants se sont accordés à dire qu’il faut chercher des alliances plus larges dans le camp progressiste. Les syndicats doivent davantage entrer dans le jeu politique au niveau européen et considérer des alliances au-delà des alliés traditionnels socio-démocrates.

Kongress 2019: Eist Liewen. Net hir Profitter.

Programme électoral pour les élections européennes

Le discours de Carole Thoma en format PDF

La version française du programme est accessible ICI

Nos candidat.e.s pour les élection européennes

WAGNER David – 40 – député et conseiller communal déi Lénk – luxembourgeois

THOMA Carole – 28 – co-porte-parole déi Lénk – ingénieur en génie civile – luxembourgeoise

DIDERICH Gary – 36 – co-porte-parole déi Lénk et conseiller communal – directeur de société coopérative – luxembourgeois

GASHONGA Sandrine – 41 – formatrice à l’interculturalité – luxembourgeoise

MARTINS Mara – 20 – étudiante et agent socio-éducatif – luxembourgeoise et portuguaise

MONTSERRAT Antoni – 66 – fonctionnaire européen (e.r.) – espagnol

Discours

Le discours de Gary Diderich en format PDF

 

Le discours de David Wagner en format PDF

Résolutions présentées par des membres

Résolution: pour une politique sociale et écologique au niveau mondial

Organisation

Ordre du jour

Kongressordnung / règlement du congrès

Rapport d’activités déi Lénk 18-19

Regierungsprogramm: den Erausfuerderungen net gewuess.

2013 sinn DP, LSAP an déi Gréng zesummen ugetruede fir d’Lëtzebuerger Gesellschaft ze moderniséieren an demokratesch z’erneieren. Verschidde Reformen an dem Sënn si gelongen, wéi z.B. d’Trennung vu Kierch a Staat oder d’Aféiere vum homosexuelle Bestietnis.

Bei der Demokratiséierung ass d’Regierung awer kläglech gescheitert. D’Reform vun der Verfassung huet sie net ëmgesat a mat engem schlecht preparéierte Referendum huet sie d’Dir fir d’Wahlrecht fir auslännesch MatbiergerInnen a Jonker ab 16 Joer fir laang Zäit erëm zougeschloen.

Déi Neioplo vun DP-LSAP-Déi Gréng huet kee sou en Zil méi. D’Koalitiounsofkommes fir déi nächst 5 Joer liest sech wéi eng Opzielung vun all méiglechen Ziler a Reformen, ouni Prioriséierung, ouni roude Fuedem, ouni Plang.

Wéi eng Erausfuerderunge fir d’Zukunft?

Et wierkt esou, wéi wann d’Koalitiounsparteien sech beim Constat iwwer d’Erausfuerderungen, déi sech eisem Land an der Zukunft stellen, net eens wieren. Déi géigendeeleg Interessen, déi d’Parteie vertrieden, gi siichtbar, wann een iwwer déi puer grouss ugekënnegt Mesuren erauskuckt an erausfanne wëll, wéi

déi Lénk gesi 4 grouss Erausfuerderungen, deenen sech déi nei Regierung stelle misst:

  • Den Demokratiedefizit – Nëmmen nach eng Minoritéit vun den AwunnerInnen huet d’Wahlrecht. Dësen Defizit ass och e sozialen, wëll ëmmer manner Leit, déi hei schaffen, matentscheede kënnen. Dat selwecht trëfft zou op Locatairen, déi majoritär kee Wahlrecht hunn an awer d’Affer vun der verkorkster Logementspolitik sinn.
  • D’Schéier tëscht aarm a Räich geet rasant auserneen. Sie gëtt ugedriwwe vun der Schoul, déi sozial Ongläichheeten net méi kleng mécht, mee reproduzéiert, vun enger Lounpolitik an enger Wunnengskris, déi ëmmer méi Leit an d’Aarmut drécken, vun enger Steierpolitik, déi ëmmer méi zugonschte vun de Räichen ëmverdeelt.
  • D’ekologesch Kris: Lëtzebuerg huet en enormen ekologesche Foussofdrock, bal vu kengem Land geet esou vill Pollutioun a sou en héije Ressourcëveverbrauch aus. D’Regierung muss eng Politik maache fir dëser Verantwortung gerecht ze ginn, mee se verstoppt sech hannert der Privatwirtschaft an technologeschen Entwécklungen. Mee des Politik ass net d’Léisung, mee e groussen Deel vum Problem.
  • Oprëschtung a Konflikter: Lëtzebuerg ass ënnert de leschte Regierungen zu engem Acteur a Kricher a bewaffente Konflikter ginn, andeem mat der Oprëschtung profitabel Geschäfter gemaach ginn. Lëtzebuerg ass haut keng Stëmm méi vum Apeasement.

Demokratie: wäit hannert den Ufuerderungen.

Bei der Stäerkung vun der Demokratie wëll déi nei an all Regierung keng grouss Spréng maachen. Bis op e puer hallefhäerzeg Ukënnegunge steet wéineg Konkretes an dem Kapitel vum Accord.

D’Verfassungsreform soll endlech kommen, mee déi wichtegst Froen si vun Ufank un net méi Bestanddeel vun der Debatt, sou, dass d’Reform sech op e Facelifting vun der aler Verfassung beschränke wäert. D’Fro ob Lëtzebuerg nach en demokratesche Staat ass, wa 50% vun de Leit, déi hei wunnen a schaffen net iwwer d’Politik mat entscheede kënnen, ass ausgeklamert.

Déi nei Regierung erkennt zwar déi strukturell Schwächt vum Parlament un, mee ass net bereet dem Parlament an den Deputéierten déi Méiglechkeeten ze ginn, fir dass sie hir verfassungsméisseg Roll kënne gutt erfëllen, nämlech d’Regierung ze kontrolléieren.

Nei Regierung verdeelt Steierkaddoen a suergt net vir.

An der Steierpolitik mécht déi nei Regierung do weider wou déi al opgehalen huet. Se entzitt dem Staat an domat den AwunnerInne vum Land ëmmer méi d’finanziell Mëttelen, fir demokratesch ze decidéieren an z’investéieren.

D’Betriber sollen an Zukunft nach manner Steiere bezuelen an d’Kapital gëtt weider vill manner besteiert ewéi d’Aarbecht.

Mat dëser Politik komme mir an e geféierlechen Däiwelskrees: mat déiwe Steieren zéie mir ëmmer méi Betriber op Lëtzebuerg, wouduerch de Wuesstem weider kontrolléiert klëmmt. Wa méi wirtschaftlech Aktivitéiten zu Lëtzebuerg stattfannen, da brauche mir och méi Infrastruktur: Wunnengen, Transportmëttel, Energie, Schoulen a Crèchen. Mee wann d’Steieren dauernd erofgesat ginn, da sinn ëmmer manner Recetten an der Staatskees fir dat ze finanzéieren. D’Konsequenzen dovunner kenne mir: d’Liewensqualitéit geet erof, d’Schéier tëscht aarm a räich geet weider op.

Donieft läit doduerch och ëmmer méi Steierlaascht op de schaffende Leit, wärend Betriber a Kapital ëmmer manner zum Fonctionnement vum Staat bäidroen.

Mindestloun: D’Aarbecht gëtt weiderhin net anstänneg bezuelt!

D’Regierung proposéiert de Salariéen e puer Grimmele méi vum Kuch, mat enger Mindestlounerhéijung vun 100€ netto, réckwierkend op den 1. Januar. Vun engem richtege Fortschrëtt a punkto Ëmverdeelung tëscht Kapital an Aarbecht kann een hei net schwätzen. D‘Erhéijung vum Mindestloun soll an éischter Linn de Staat eppes kaschten, d’Patronat kënnt gutt ewech. Dat si fir d’éischt emol eng Erhéijung vum Mindestloun vun 1,1 % um 1. Januar 201. Dat ass Automatismus, eng Upassung vum Mindestloun un d’Lounentwécklung, déi all zwee Joer virgeholl gëtt. Dann eng Erhéijung vu weideren 0,9% an de Rescht soll da viraussiichtlech iwwer e Steierkredit finanzéiert ginn. Déi reell Brutto-Erhéijung bedréit also just 0,9%, circa 18€ also. An déi geplangten 100€ netto méi, sinn duerfir a Wierklechkeet just eppes méi wéi 80€ un deenen sech d’Patronat lächerlech wéineg bedeelege muss.

De Mindestloun wäert ëmmer nach ënnert der Aarmutsschwell leien an d’Leit wäerten och ëmmer nach grad esou vill a sou laang schaffe mussen. Amplaz d’Aarbechtszäit progressiv erofzesetzen an domat e moderne Geescht ze weisen, proposéiert d‘Regierung zwee weider Congésdeeg, dovun een a Form vun engem obligatoresche Feierdag. Ob d’Salariéen och wierklech vun deenen 2 Deeg méi am Joer profitéiere kënnen, hänkt vun de Gewerkschaften of an hirem Negociatiounskraaft, well des 2 Congésdeeg méi sinn net an de bestoende Kollektivverträg abegraff.

Ëffentlech Schoul geet ënner am Reformchaos.

Déi lescht Schoulreformen hunn just en décke Waasserkapp geschaaft, bestoend aus sëlleche Gremien an Organismen deenen hir Missiounen sech oft iwwerschneiden. Elo gëllt et dëse Waasserkapp un d’Schaffen ze kréien an en doropshin se evaluéieren, an der Hoffnung dat en sech bewäert. De Bildungsdësch deen dës Regierung wëll an d’Liewe ruffe fir d’Matbestëmmung bei der Schoulpolitik ze fuerderen, kënnt leider vill ze spéit. Eng richteg demokratesch Bedeelegung am Kader vun de Schoulreforme gouf et bis elo net. De gréisste Schued ass scho verursaacht ginn. Mat der Lycéesreform riskéiert eis Schoullandschaft opgespléckt ze ginn tëschent Elitten- a Masseschoulen. Mesuren déi gutt klengen ewéi d‘Diversifiéierung vun der schoulescher Offer, oder d’Upassung vun de Schoulen an hire Programmer un déi verschidden Talenter a Besoin’e vun de Schüler bedeiten tëschent de Zeilen eng Mise en concurrence vun de verschiddene Schoulen am Secondaire an ee Kompetenz orientéierten Unterrecht deen d’Schüler op Grond vun hire soziale Schwächte filtert.

An der Kontinuitéit mat de leschte Reforme scheitert d’Regierung un der Opwäertung vun der Beruffsausbildung. Amplaz op Grond vun der ekologescher Erausfuerderung déi bevirsteet dem Handwierk e neie Stellewäert ze ginn, well mer Leit brauchen déi kënne reparéieren an op ekologesch Aart a Weis Produkter schafen, stellt d’Regierung gär d’Zesummenaarbecht mat Betriber déi am wirtschaftlechen Trend vun der Digitaliséierung leien. Säit der Reform vum Stage fir d’Enseignanten aus dem Fondamental ass de Beruff esou onattraktiv ginn dat eng reegelrecht Penurie am Enseignement entstanen ass. D’Regierung huet hei weiderhi keng Verbesserungsvirschléi, mee setzt dann elo op d’Volontariat vum Schoulpersonal fir Iwwerstonnen ze leeschten am Kader vun den aide aux devoirs an de cours d’appui. Zu engem Sënneswandel fir eng sozial-gerecht an inklusiv Schoul opzebaue koum et schlussendlech net. De neie Schoulminister bleift dem alen trei.

Klimaverännerung: der Regierung feelt de Courage fir wierksam Mesuren.

déi Lénk begréissen, dass d’Regierung d’Drénglechkeet vun der Klimaverännerung erkannt huet a sech zu den Ziler am Accord vu Paräis verflicht. Sou steet am Koalitiounsofkommes, dass d’Regierung alles drusetze wëll, fir d’duerchschnëttlech Temperatur op der Äerd net iwwer de Richtwäert vun +1,5°C klammen ze loossen.

Wann déi Ausso awer eescht gemengt wier, da misst d’Regierung elo séier ufänke couragéis Mesuren z’ergräifen a virun allem eng laangfristeg Strategie op den Dësch leeën, mat verbindlechen Ziler an Echeancen, konkrete Mesuren an engem Finanzéierungsplang.

Dat feelt awer komplett am Regierungsprogramm an ob déi nei al Koalitioun wierklech bereet ass, déif gräifend politesch Entscheedungen ze treffen, ass net aus dem Text erauszeliesen, wëll alles immens flou bleift.

déi Lénk vertrieden de Standpunkt, dass Klimaschutz eng kloer a verbindlech gesetzlech Basis brauch, mat Ziler fir all Wirtschaftsberäich. Mir mengen, dass nëmme mat ëffentleche Suen iwwerhaapt Klimaschutz ka bedriwwe ginn, dee bei all de Leit ukënnt, vun all de Leit mat gestalt ka ginn. Mat Privatkapital geet dat net, wëll dat sicht nëmmen nom Profit an d’Rettung vun der Äerd ka kee Profitgeschäft sinn. Mir mengen, dass sozial Gerechtegkeet net duerch Klima- an Ëmweltpolitik (z.B. duerch Steieren) kann a Fro gestalt ginn. Dat ass och net néideg, ënnert der Bedingung, dass Staat a Gemengen dofir suergen, dass jiddereen de spannende Wee vun der ekologescher Transitioun mat ka goen, net just déi Räich a Privilegéiert.

Wat des 3 Aspekter (gesetzlech Basis, ëffentlech Investitiounen a Kontroll, sozial gerecht ekologesch Transitioun) bleift d’Ofkommes vun DP, LSAP an Déi Gréng bis op déi eng oder aner Ausnam stomm.

Logement: Déck Promoteuren an Immobilienspekulante bleiwen op Sonnesäit.

Wat d’Präisser vum Wunnen zu Lëtzebuerg ugeet, huet d’Regierung d’Seegel scho gestrach, bevir se den Hafe verlooss huet.

Déi nei Ministesch mengt, dass souwisou näischt géint déi héich Präisser um private Wunnengsmaart ka gemaach ginn. Um private Marché wunnen awer 98% vun de Leit zu Lëtzebuerg, dorënner zéngdausende Locatairen, déi also weider hiert lescht Hiem musse ginn, fir eng Wunneng ze hunn.

Fir déi Lénk ass et zwar wichteg sou séier wéi méiglech a sou vill wéi méiglech ëffentlech Locatiounswunnengen ze bauen, mee dat kann net heeschen, dass um Privatmarché d’Leit weider an de Ruin musse gedriwwe ginn.

D’Instrumenter, déi d’Regierung virschléit fir u méi Terrain’en ze kommen, fir de Gemengen sou méi Méiglechkeeten ze gi Wunnengen ze bauen, wäerten och net gräifen, wann Investoren a Promoteure weiderhi méi Geld verdénge kënnen, wann se hir Terrain’en um private Marché als Kapitalanlag halen. Soulaang d’Präisser um Privatmarché weider sou klammen, ass eng Immobilie déi sécherst a rentabelst Geldanlag zu Lëtzebuerg. Wa mam Wunnen awer weider dat déckt Geld soll verdéngt kënne ginn, wäerten déi mannste Leit an de Genoss vun enger gënschteger Wunneng kommen. An d’Gemenge wäerten och net u Bauterrain kommen.

Soumat ginn d’Virschléi vun der Regierung laanscht d’Realitéit um Wunnengsmaart an och laanscht d’Realitéit vu ville Leit, déi haut mat hirem Loun scho keng Wunneng méi bezuele kënnen. Eppes steet fest: d’Regierung wëll den décke Promoteuren an Immobilieninvestoren op alle Fall net wéi dinn.

Nach méi Oprëschtung, nach manner Fridden a Siicht.

Onmoosseg international Konflikter hunn an deene leschte Jore fir eng onverzeilech humanitär Kris gesuergt. D‘Incapacitéit vun den europäeschen Autoritéiten eng anstänneg Opnahmpolitik op d’Been ze kréien huet den Doud vun Dausende Geflüchteter aus all deene Konfliktzone verursaacht. Trotzdeem, investéiert déi lëtzebuergesch Regierung gäre weiderhin an d’Oprëschtung. Mat Militärfligeren a -satellitten huet sech d’Regierung indirekt um Krichsspill bedeelegt an dréit mat Responsabilitéit un de Schied un de Mënschen an hirer Ëmwelt déi do entstinn. D’Militärbudgete solle weiderhi klamme fir d’Fuerderunge vun der NATO kënnen ze erfëllen, och fir eng Finanzéierung vun enger europäescher Arméi kënnen ze garantéieren , déi kloer offensiv ausgeriicht ass De militäresch-industrielle Komplex dee weidergedriwwe soll ginn, a nach méi lëtzebuergesch Betriber abanne soll gëtt als lukrativ Wirtschaftsnisch opgebaut. De Militärbudget wäert fir déi nächst Jore méi héich ausfalen ewéi dee vun der Kooperatioun an der Entwécklungshëllef. Dat huet näischt méi mat Verdeedegungspolitik ze dinn.

Conclusioun : Net op der Héicht vum Enjeu

Den Accord ass e Potpourri vu verschidde Mesuren, déi alleguer eppes gemeinsam hunn: se sinn net Deel vun engem stëmmege Konzept. D’Enjeu’en, déi eist Land virun sech huet si grouss. Fir se unzegoen, brauch eng Regierung e Programm aus engem Goss, och wëll d’Froe ronderëm d’ekologesch Kris, d’sozial Ongläichheeten, d’Wunnengsnout oder d’Roll vum Staat an der Steierpolitik enk matenee verbonne sinn.

Am Ofkommes vun der Regierung tauchen des Zesummenhäng net op, Kapitelen a Mesurë widderspriechen sech deelweis, sou wéi wann d’Regierung aus lauter autonomen Eenzelkämpfer géif bestoen.

Déi eenzeg Konstant am Accord ass déi scho bal reliéis Iwwerzeegung, dass alles mat Digitaliséierung ze meeschtere wier. Dat ass natierlech praktesch. Mee et ass och geféierlech. D’Regierung street de Leit Sand an d’Aen, wann se mengt, dass mat digitale Léisungen de Kampf géint ekologesch Krise gewonne kéint ginn, dass mat der Digitaliséierung de Bildungssystem verbessert an den Zougank zu Aarbecht vereinfacht ka ginn.

An dem d’Regierung alles op technesch Léisunge reduzéiert gëtt, ass dësen Accord onpolitesch an um Enn onverantwortlech.

déi Lénk festigen ihre Präsenz im Parlament und blicken optimistisch in die Zukunft.

Pressemitteilung der Nationalen Koordination von déi Lénk

déi Lénk haben ihr Ergebnis bei den Wahlen am Sonntag festigen und in allen 4 Bezirken Zugewinne verzeichnen können. Obwohl das Ergebnis hinter unseren Erwartungen zurückbleibt, haben wir es mit einem ehrgeizigen Programm und einem engagierten Wahlkampf geschafft, die Menschen anzusprechen und neue und junge Kandidaten und Kandidatinnen für unsere politischen Vorstellungen zu gewinnen. Dass déi Lénk ab 2021 von zwei Frauen, die erstmalig für déi Lénk auf nationaler Ebene kandidiert haben, im Parlament vertreten sein werden, sehen wir als richtungsweisend und ermutigend.

déi Lénk werden im neuen Parlament in der ersten Hälfte der Mandatsperiode vertreten sein durch die beiden wiedergewählten Abgeordneten Marc Baum und David Wagner und in der zweiten Mandatsperiode, dank des Rotationsprinzips, durch Myriam Cecchetti und Nathalie Oberweis, die im Süden bzw. im Zentrum jeweils an zweiter Stelle gewählt wurden.

Dieses Ergebnis bestätigt und ermutigt uns in unserer Zielsetzung Frauen in und mit déi Lénk zu stärken. Dieses Ziel wurde bereits bei den Gemeindewahlen proaktiv verfolgt und hat sich auch bei der Besetzung der KandidatInnen-Listen (52% Frauen) und bei unseren öffentlichen Rundfunk- und Fernsehauftritten (48% Frauen) definitiv ausgezahlt. Daneben konnten sich die vielen jungen KandidatInnen und Kandidaten, die 2017 im Zuge der Gemeindewahlen zu déi Lénk stießen, verstärkt in die politische Arbeit einbringen und bei öffentlichen Auftritten Erfahrungen sammeln.

Im Wahlkampf haben déi Lénk ihr Programm für eine inhaltlich anspruchsvolle, längerfristige gesellschaftliche Transformation präsentiert. Wir haben uns dabei auf vier wichtige Bereiche konzentriert und den Fokus auf den Stellenwert der Arbeit, die sozialen Auswirkungen der ökologischen Krise, die Wohnungsnot sowie auf die Steuerpolitik gelegt. Wir haben die zentralen Herausforderungen für die kommenden Jahre benannt und konkrete, kurz- bis langfristige Lösungsansätze ausgearbeitet und vielen Menschen nähergebracht. Wir wollen diese politische Arbeit in den kommenden Jahren auf einer breiten Basis weiterführen, vertiefen und verstärken.

Diese Arbeit werden déi Lénk einer selbstkritischen Analyse ihrer Verbesserungsmöglichkeiten unterziehen und sind auch offen für alle Anregungen in diese Richtung.

Die weitere Schwächung der CSV eröffnet zudem neue Möglichkeiten des gesellschaftlichen Einflusses, die genutzt werden sollten. Begrüßenswert ist es, dass dieser Rückgang nicht von einem massiven Zuwachs für die rechtskonservative bis rechtsextreme ADR, im Bündnis mit “Wee 2050”, begleitet wurde.

Die geplanten Koalitionsverhandlungen für eine Neuauflage der “Gambia”-Koalition werden déi Lénk kritisch begleiten und die Regierungsparteien in den kommenden Monaten und Jahren insbesondere bei den für uns zentralen Fragen wie der Erhöhung des Mindestlohnes, der Verkürzung der Arbeitszeit oder des Ausbaus des kostenfreien öffentlichen Transports unter Druck setzen.  

Die größten Herausforderungen werden sich der zukünftigen Regierung beim Klima- und Umweltschutz stellen. Der Weltklimarat IPCC hat in seinem erst kürzlich veröffentlichten Bericht dringend an die Staaten appelliert, ihre politischen Anstrengungen im Bereich der Ökologisierung deutlich zu steigern, um die Erderwärmung nicht über 1,5°C ansteigen zu lassen. Luxemburg ist in diesem Zusammenhang besonders gefragt, insbesondere in der Landesplanung, der Transport- und der Steuerpolitik. Nur mit tiefgreifenden politischen Entscheidungen und großen öffentlichen Investitionen kann die ökologische Katastrophe, deren Auswirkungen uns alle treffen werden, noch verhindert werden. Der aktuellen Politik im Interesse von großen privaten Bauträgern, Superreichen und multinationalen Unternehmen muss ein Ende gesetzt werden.

Luxemburg, den 16.10.2018

Lettre ouverte d’André Hoffmann et de Serge Urbany au Président de la Chambre des Députés

Monsieur le Président de la Chambre des Députés,

A un moment où des élections anticipées sont sérieusement envisagées, il nous est important que ces élections, si elles devaient avoir lieu, servent à clarifier les éléments de la crise au lieu de les occulter.

Nous insistons pour que le Parlement puisse d’abord se prononcer sur les responsabilités politiques engagées au niveau du Service de Renseignement sur base d’un rapport public honnête, complet, contradictoire, qui ne cache aucun élément et qui contient les positions des différents partis là où elles divergent.

Au cas où une majorité parlementaire ne saurait se trouver à l’issue de ce débat pour continuer la coalition gouvernementale, toutes les dispositions devraient avoir été prises avant la dissolution du Parlement par le Grand-Duc, et l’organisation de nouvelles élections, pour que les résultats de l’enquête parlementaire sur le Service de Renseignement ne soient pas annihilés et que la chape de plomb n’y soit pas abaissée à nouveau: saisie des microfiches, levée du secret sur les auditions non publiques, énumération détaillée des travaux restant à terminer pour permettre une reprise des travaux par un nouveau Parlement, etc.

Il faudrait aussi que ces élections puissent avoir lieu dans des conditions temporelles certes raccourcies, mais permettant un réel débat démocratique et une véritable campagne électorale non entravée. C’est ainsi que nous proposons que le projet de loi no 6571 portant modification de la loi électorale modifiée du 18 février 2003 soit amendé et voté encore en juillet de façon à prévoir un raccourcissement du délai pour déposer les listes à un mois avant l’échéance électorale au lieu de deux mois, du moins en cas d’élections anticipées.

Il serait en effet peu démocratique que ce délai prenne fin en août. Il serait en tout cas pour nous totalement inacceptable que le Parlement soit précipitamment dissous par le fait du Prince, donc par une décision du Grand-Duc sur proposition du gouvernement, avant tout réel débat parlementaire, ce d’autant plus que la proposition de nouvelle Constitution entend donner la primauté au Parlement en matière de crise gouvernementale en prévoyant que le gouvernement engage sa responsabilité devant la Chambre des Députés.

Nous estimons que tous les acteurs concernés devraient se prononcer rapidement sur les questions que nous soulevons dans le présent courrier, c’est pourquoi nous vous prions de transmettre la présente lettre aux députés et aux membres du gouvernement. La présente lettre est publique.

Veuillez agréer, Monsieur le Président, l’expression de notre parfaite considération.

André Hoffmann, député honoraire

Serge Urbany, député

logo European Left logo GUE/NGL logo Transform! Europe