Qui décide?

Nous devrions tous décider ensemble. Mais peu importe s’il s’agit des traités de libre-échange tels que CETA ou TTIP ou des nombreuses lois soumises à la Chambre des Députés afin d’offrir davantage de cadeaux aux super-riches : trop souvent, la population n’est plus au centre des préoccupations, mais bien les bénéfices des multinationales.

Le gouvernement, obnubilé par la croissance économique et l’optimisation fiscale, ne perçoit plus que de plus en plus de gens décrochent et se retrouvent dans la précarité. Le gouvernement est-il conscient qu’habiter au Luxembourg est devenu un luxe? Au lieu de concevoir un avenir pour tous, il fait des économies sur le dos des gens, comme le démontrent les réformes de l’allocation familiale ou de l’assurance-dépendance.

déi Lénk veut changer la donne. Nous voulons une société basée sur la justice sociale. Il faut réduire le temps de travail et assurer la justice dans la redistributions des richesses. Nous voulons une politique par et pour les concernés. Au parlement et dans les rues, nous luttons en faveur d’une politique pour tous.

Rentrée politique 2015/2016 – Conférence de presse

Am Dienstagmorgen luden déi Lénk zu einer Pressekonferenz bezüglich des Beginns der neuen politischen Saison ein. Die Parteisprecher*innen, Carole Thoma und Marc Baum, haben mehrere Schwerpunkte gesetzt, auf welche sich in der nahen Zukunft sowohl parlamentarische, als auch außerparlamentarische Aktivitäten konzentrieren werden. Auch wenn viele politische Themen sich aus aktuellen Gründen aufzwingen, wollen déi Lénk gleichzeitig eigene Akzente setzen.

Einen ersten Schwerpunkt setzen déi Lénk bei der Wohnungspolitik. Da die aktuelle Regierung, wie ihre Vorgänger, keine Strategie aufzuweisen hat, wie die Wohnungsproblematik zu lösen ist, wird die Partei in den nächsten Monaten eine groß angelegte Kampagne zu diesem Thema starten. Zentrale Anliegen sind unter anderem die Aktivierung von bestehendem Potenzial (leerstehende Wohnungen, brach liegendes Bauland), die Bekämpfung der Spekulation, sowie die Stärkung der Mieterrechte und alternativer Wohnformen.

Ein anderes wichtiges Thema der nächsten Monate wird die von der Regierung geplante Steuerreform sein. déi Lénk stellen fest, dass der Reichtum in Luxemburg sehr ungleich verteilt ist und dass ein immer größerer Teil der Gesellschaft von Armut bedroht ist. Um dieser verfehlten Steuer- und Sozialpolitik der letzten Jahre entgegen zu steuern, fordern wir eine gesellschaftliche Umverteilung durch eine Senkung der indirekten Steuern (TVA), eine Steuererhöhung  für Betriebe bei gleichzeitiger Entlastung der Haushalte, sowie eine Erhöhung von Kapitalsteuer und Spitzensteuersatz für Haushalte.

Auch die Sozialpolitik der Regierung geht für déi Lénk in die falsche Richtung. Bei mehreren Reformen wurde auf dem Rücken der Mittelschicht gespart bzw. wurden die Arbeitsbedingungen verschärft. Nennenswert sind hier die Kindergeldreform, die Pflegeversicherung, die Flexibilisierung der Arbeitszeit, sowie die Reform der Studienbeihilfen. Es gilt nun die Gesellschaft zusammen mit den Gewerkschaften zu mobilisieren um für eine gerechtere Sozialpolitik zu kämpfen.

Weiteres Thema der Pressekonferenz war das Freihandelsabkommen TTIP, das auf immer größeren Widerstand bei den Menschen stößt. Neben unzähligen Initiativen aus der Zivilgesellschaft sieht sich déi Lénk als einzigen politischen Akteur, der sich TTIP entschieden in den Weg stellt. In mehreren Gemeinden wurden auf Initiative von déi Lénk TTIP-kritische Anträge angenommen und auch im Parlament wehrt sich die Partei gegen internationale Freihandelsabkommen, welche undemokratische und unsoziale Konsequenzen mit sich ziehen. In diesem Kontext wurde ebenfalls auf die TTIP-Kundgebung am 10. Oktober hingewiesen, in der Hoffnung auf eine massive Teilnahme seitens der Bevölkerung.

Zu den internationalen Schwerpunkten gehört weiterhin die aktuelle Flüchtlingskrise in welcher die luxemburgische Regierung eine eher positive Rolle innerhalb der EU spielt. Trotzdem weisen déi Lénk darauf hin, dass die Verantwortung für diese Krise bei den westlichen Industrienationen, also auch bei Luxemburg selbst, liegt. Durch Militäreinsätze und Waffenhandel werden Gewalt, Krieg und Verfolgung verstärkt; der luxemburgische Finanzplatz ist durch die neoliberale Politik und paternalistische Vorgehensweise gegenüber den Schwellenländern für die Perspektivlosigkeit ganzer Generationen mitverantwortlich.

 

Bilan parlementaire 2013/14

Dëse Méindeg huet déi Lénk d’Presse op eng Pressekonferenz mat Mëttegiessen agelueden, fir de Bilan vun der Chambersessioun 2013-2014 ze zéien. De Serge Urbany an de Justin Turpel sinn op 5 Haaptpunkten agaangen:

1) Déi aktuell Regierung ass an der parfaiter Suite vun den CSV-geféierte Regierungen an der Vergaangenheet.

– D’Gesetzer an der Chamber gi weiderhi mat ganz grousse Majoritéite gestëmmt (Regierungskoalitioun plus d’Stëmme vun der CSV)
– Déi meeschte gestëmmte Gesetzer stamen nach aus der Fieder vu Ministeren aus der viregter Koalitioun
– D’Austeritéitslogik fir d’Salariat an d’Expansioun fir d’Kapital dominéieren.
– De Wëllen eng “selektiv Sozialpolitik”- also eng negativ Emverdeelungspolitik – wëllen ze maachen ass predominant (gëtt als Instrument fir d’Austeritéitspolitik gesinn)

2) LSAP-DP-déi Gréng hu grad a gesellschaftspolitesche Froe KENG nei Akzenter gesat an NET zur enger neier Demokratiséierung vun eiser Gesellschaft gefouert”

– Geheimhaltung als Prinzip vun der Politik a kaum Transparenz (Bsp. Ween soutz um Dësch vun den Koalitiounsverhandlungen, d’Positioun vun der Regierung zum TTIP)
– Den neie Code de Deontologie léisst déi Problemer net, déi duerch d’Affaire Wickréng-Léiwéng ganz däitlech siichtbar gi sinn, weder fir Deputéierter an nach vill manner fir Ministeren.
– Och an der Economie gëtt et kéng seriö parlamentaresch Kontroll iwwer wichteg Betriber, bei deenen de Staat bedeelegt ass (Bsp. Cargolux).
– D’Regierung refuséiert déi staatlech Vetrieder a Verwaltungsréit transparent ze publizéieren.
– De SREL seng Befugnisser sollen nach wieder ausgebaut trotz allen rezenten Erfahrunge ronderëm NSA, Snowden, etc.

3) Dës Regierung gëtt vun der DP dominéiert, et komme kaum Impulser vun der LSAP oder de Gréngen. Am Géigendeel, de Gréngen hir partiell kritesch Stëmm aus den Oppositiounzaiten feelt elo.

4) Ausbléck: Verschäerfung vun der negativer Ëmverdeelung (TVA, Kannergeld, Studieboursen, Austeritéit vun den ëffentleche Finanze verbonnen mam Ausbau vun der Finanzplaz, patrimoine familial, vum Kapital…).

5) wichteg gesellschaftlech Debatt muss gefouert ginn: Auslännerwalrecht. D’Zivilgesellschaft muss eng nei Bedeitung kréien an wéi am Fall TTIP nei Kräfteverhältnisser hierstellen, hir Stëmm a Militanz droën déi Lénk an d’Chamber

Selektive Sozialpolitik ist Sozialabbau!

Plädoyer von Thérèse Gorza – Lëtzebuerger Journal 09.10.2013

Die Lebenskosten steigen, aber die Familienzulagen sind seit Jahren nicht angepasst worden! Diese Zulagen sollen ja dazu dienen die Kosten der Kindererziehung mindestens teilweise zu decken. Wenn diese Kosten steigen wäre es nur logisch, die Zulagen auch anzupassen. Die Desindexierung jedoch passt in die neue Philosophie der selektiven Sozialpolitik, der Abwendung von Geldleistungen und Hinwendung zu Sachleistungen wie sie die CSV, DP, LSAP und leider auch die Grünen verteidigen. Der Export von Sozialleistungen soll verhindert werden, obwohl die Betroffenen zu einem nicht unerheblichen Teil zum Reichtum in Luxemburg beitragen. Deshalb muss die Anpassung an den Index wieder hergestellt werden!

Etat de la Nation: d’Ried vum Serge Urbany

Serge Urbany (déi Lénk) – Här President, et ass wéi all Joer un der Zäit e Bilan ze zéien.Deen ass natierlech geprägt vun der Ried vum Premier. An deen huet sou muenches ze verdeedegen, no de Kritike vun der leschter Zäit a no esou enger laanger Zäit un der Spëtzt vun enger Koalitioun mat der selwechter Partei.Huet dës Koalitioun an där Zäit dann elo de « Perimeter vun der Fairness no an no ëmmer erëm erweidert », wéi et an der Ried heescht?Ech wëll dat unhand vu 4 gëschter genannte Beispiller ënnert d’Lupp huelen:- Éischtens, wéi kann een d’Schoulbichergeld fir Famillje mat niddregem Akommes fir de Bewäis vu wuessender Fairness mobiliséieren, wa gläichzäiteg d’Kannerzoulage – och fir déi selwecht Famillje – zënter Joren substantiell u Wäert verléieren duerch hir Des-Indexéierung ?

– Zweetens. Sécher hunn d’Platzen an de para-scolairen Institutiounen, wéi de Maisons Relais, zougeholl an dat ass absolut ze begréissen. Awer och hei ass et e wäite Wee tëschent der an Aussiicht gestallter Gratuitéit an der Erhéijung vun den Tariffer am Kader vun de Spuerprogrammer vun der Regierung.

-An drëttens, wann och d’Zuel vun de Schüler, déi ouni Ofschloss sinn, erof gaangen ass, esou ännert dat awer näischt um ongerechte – ewell mussen e jo soen onfairen – Zougank vun den Aarbechterkanner zum mëttleren oder héigeren Unterricht. Dat verschlechtert sech nach eng Kéier duerch de Sproocheproblem. Portugisesch Kanner verloossen d’Schoul zu 81% nom ënneschte Sekundarunterricht oder drënner, 18% gin an de méi héige Sekundarunterricht, 1% op d’Héichschoul – 1% ! De Schoulofschloss ännert och näischt um Jugendchômage deen an d’Lut geet.

-Véiertens, d’betriblech Weiderbildung betrëfft an deene meeschte Fäll einfach eng bestëmmten eenzel Plaatz am Betrib a gëtt och nach dacks beluecht vun deenen am beschte qualifizéierte Leit – si kann also eng uerdentlech Beruffsausbildung mat engem allgemeng unerkannten Diplom net ersetzen.

Méi allgemeng: ass eis Gesellschaft méi gerecht – méi fair – ginn an all deene Joren ?
D’Ziffere vum STATEC soen eis de Géigendeel, och wa keen se well héiren.
45% vun de Leit wieren aarm wann et keng sozial Transferte géif ginn.

Mee trotz soziale Prestatiounen an trotz Mindestloun sinn nach 10% vun de Leit, déi eng Aarbecht hunn, aarm.

D’Léin a ville Secteure stagnéieren a ginn zréck, trotz wuessender Gewënnlaag. Dat wichtegst Verhältnis fir ze wësse wat an enger Gesellschaft lass ass – d’Verhältnis tëschent Aarbecht a Kapital – verschlechtert sech weiderhi fir déi Leit déi schaffe ginn.

D’Léin ginn och op ville Platzen net méi duer, z.B. am Secteur vun der Hotellerie an der Restauratioun, wou all 2. net méi wéi de Mindestloun verdéngt.

Si gin och net méi duer am Bausekteur oder am Botzsekteur, wou och déi meescht e Liewe laang um Mindestloun leien a wou honnerte vu Botzfraen zënter Jore géint eng Armada vu Patronsaffekote fir wéinstens de qualifizéierte Mindestloun no 10 Joer Arbécht streiden.
Kann ee soen, déi Tendenzen an Entwécklungen hätte näischt mat der Regierungspolitik ze dinn, mat den Aschnëtter bei den universalen sozialstaatlechen Mechanismen wéi dem Index oder dem Kannergeld, oder – vill méi hannenerëm – mat offizieller Lounmoderatiounspolitik, déi de Patrone bei Sozialkonflikter a Kollektivvertragsverhandlungen de Réck stäipt. Dacks si Salariéë betraff, déi kee Walrecht hunn.

« Machen wir uns nichts vor. Es geht hier um die Verteilungsfrage”, seet d’Caritas an hirem Sozialalmanach.

Déi Verdeelungsfroe ginn an der “Lag vun der Natioun” net ugeschnidden. Dobäi misste se hei op d’mannst problematiséiert ginn.

Si bestëmmen awer och weiderhin déi alldeeglech Politik.

Och an den Ukënnegungen an der Ried gëschter.

D’Aspuerungen an der Budgetspolitik – a wéi soll een dat anescht nennen wéi all Gewerkschaften dat och maachen, nämlech Austeritéitspolitik – sollen bis zu de Walen nach bis zu 300 Mio. nei Reduktiounen ausmaachen. Déi 900 Mio d’lescht Joer gi natierlech weiderhin kumulativ matgeschleeft.

D’Katastropheszenarien ginn awer emol bis nächst Joer e bësse manner staark developpéiert. Op eemol ass d’Schold, entstanen duerch d’Hëllef fir d’Banken, net méi grat esou dramatesch, an déi negative Auswierkungen vun der Austertéit op d’Konjunktur ginn elo ervirgestrach – ech menge bal ech géif meng eege Rieden hei zum Budget oder zur Lag vun der Natioun vu virun engem Joer héieren.

Mee trotzdem bleift d’Richtung vun den Aspuerungen déi selwecht:

– Am Sozialberäich soll op deene Leeschtungen gespuert gin, déi och “exportéiert” musse ginn – wat ech fir en diskriminatoreschen Ausdrock halen, handelt et sech hei dach ëm déi Leit déi duerch den “Import” vun hirer Qualifikatioun an hirer Aarbecht derzou bäidroen, de Räichtum hei am Land ze erschafen.

-Bei der Fleegeversécherung sollen d’Assuréen weider bezuelen aplaz dass op den ëmverdeelenden Effet vum Budget zréckgegraff géif ginn.

-Beim Chômage – Chômageversécherung kann ee jo net méi soen zënter dass d’Patronskotisatioun do op Null gesat gouf, wann ee well e bësse méi wäit an der Geschicht zeréckgoen – beim Chômage also sollen d’Zoumuttbarkeetsregelen fir eng Aarbecht mussen unzehuelen, geännert ginn. Fir déi Jonk z.B. gëtt dervu geschwat, si missten och Platzen an der Hotellerie an der Horesca unhuelen – also dem Secteur mat deene meeschte Mindestléin. Et ass wuel dervun auszegoen dass dat den Inhalt vum “Pacte Jeunes” wäert sinn, deen hinnen eng Aarbechtsplaz no spéitstens 4 Méint soll garantéieren.

Egal wat een dovunner hale kann ob dat elo gudd oder schlecht ass fir déi eenzel Jugendléch, Fakt ass awer – an dat ass net ze widderleën – dass domat de Staat Sue spuert an dass e Lounniddregsekteur hannen dru stécht.

Och d’RMG-Bezéier sollen “a vill méi groussem Mooss wéi bis haut” nëtzlech Aarbecht bei Staat a Gemenge maachen. Dobäi läit dee Prozentsaz laut Caritas-Bericht elo scho bei 86%. Wat soll dann do nach vill an d’Lut gesat ginn?

-Et soll och bei de Gemenge gespuert ginn. Gemenge kréien zwar eng méi soupel Tutelle an d’Ofschafung vum Distriktskommissär versprach.

Mee an enger Etude déi den Inneminister ausgerechent bei der Zentralbank an Optrag ginn huet, do geet riets vu neie Budgetsnormen, vu méi Kontrollméiglechkeeten duerch den Inneminister, vun europäeschen Obligatiounen, an engem Wuert: vun enger renforcéierter finanzieller Tutelle vun der Regierung iwwer d’Gemengen.

Et gëtt jo och mat där Declaratioun hei näischt geännert um Kader den déi ganz Politik zu Lëtzebuerg an Europa bestëmmt – an och weiderhin bestëmme wäert.

– Mer hu viru kuerzem de Fiskalpakt gestëmmt, deen déi ëffentlech Mëttelen vum Staat, vun de Gemengen a vun der Sécurité sociale an der Würgegrëff hëlt.

Nach dëst Joer soll dat Gesetz mat qualifizéierter Majoritéit gestëmmt ginn, dat d’Instrumenter duerfir liwwere soll. Dat Gesetz kann duerno net méi mat einfacher Regierungsmajoritéit ëmgehäit ginn.

-Mer hunn den Index manipuléiert bis an d’Joer 2016. Am Joer 2015 erfält keng Tranche.
D’Auswierkungen op d’Kafkraaft vum Salariat maachen sech also weiderhin verstäerkt spierbar.

-An deene kommende Joren wäerten sech och déi nei Aschränkungen fir d’Rentnerinnen a Rentner bemierkbar maachen.e.a. duerch Ajustement- an aner Manipulatiounen.

An zum Schluss gëtt fir no 2014 mam décken Hummer gedreet – an dat elo schonn demnächst op Bréissel geschéckt, woumat och déi nächst Regierung wärt belaascht ginn.
Da soll d’TVA erhéicht gin, eng indirekt an domat keng solidaresch Steier, déi besonnesch déi trëfft, déi wéineg verdéngen.

Awer déi fundamental Fiskalreform, déi d’Suen op dem Pol vun der Gesellschaft hëlt wou se sech ëmmer méi accumuléiert hunn – bei de Gewënner an den Akommessen op Kapitalbesëtz – där gëtt elo schonn eng kloer Offouer erdeelt – an domat eigentlech och geleeëntlech heibannen geäusserte Fuerderungen vun der LSAP (ausser si huet dat ni esou richteg gemengt).

Et ass nämlech net normal dass 2002 d’Stéit an d’Betriber nach ongeféier gläich Direktsteiere bezuelt hunn, haut d’Betriber awer nëmmen 35% an d’Stéit 65%. Dobäi bezuelen d’Stéit och nach d’TVA déi elo soll erhéicht ginn. Wou ass do nach iergend een Equiliber? Eng Fairness?

Eng progressiv Steierreform – dat muss de Knackpunkt vun de gesellschaftlechen Ausenanersetzungen ginn.

Well ouni si weider Ofstrécher bei de soziale Leeschtungen onvermeidlech.
E sougenannten “Zukunftsblock” a Form vun Investitiounen a Bildung a Recherche ass sécherlech e wichtege Bestanddeel vum Budget.

Well den Total vun den ëffentlechen Ausgaben um PIB ass iwwregens mat 42% ee vun deenen niddregsten an Europa.

An ech mengen och dass et domadder net duergeet.

Aplaz d’Kapital vun der BGL elo erëm ze verloossen, wou et eppes abréngt, an aplaz bei der Cargolux net verstäerkt wëllen anzeklammen fir déi Problemer an dem Secteur ze léisen, no der Katastroph mat dem kataresche Kinnekshaus, menge mer dass de Staat all Méiglechkeete soll notzen fir selwer an der Wirtschaft aktiv ze ginn.

Ech héieren eng gewëssen Zäertlechkeet vis-à-vis vun der Industrie eraus, déi géint eng « Industriefeindlechkeet » vun de Lëtzebuerger a Schutz geholl gëtt.

Mat Zäertlechkeet ass et awer hei net gedoen. “Déi grouss Patronen, déi kënnen net nëmmen huelen; déi grouss Patronen, déi mussen och ginn” Sot de Staatsminister virun engem Joer hei. Plusieurs voix: Très bien! Wéi ass et domat, ech hätt hei gären eng kloer Äntwert. An Tëschenzäit huet den Här Mittal nämlech d’Schléissung vun 2 Wierker – Schëffleng a Rodange – ugekënnegt, obschonn an enger Etude, déi vun der Regierung wéi e Staatsgeheimnis ënner Verschloss gehale gëtt, offensichtlech d’Viabilitéit vun deene Wierker schwaarz op wäiss bewise gëtt.

Fir d’Zukunft ze sécheren, musse mer net do emol fir d’éischt déi iwwerliewensfäheg Betriber erhalen, déi an eis Industrielandschaft passen, aplaz eis Jugend als Garçonen an Serveusen lasszeschécken?

Ech well hei fir e richtegen Zukunftsfong plaidéieren, deen d’Wirtschaft erëm méi autonom an dynamesch maache kann, iwwerall do wou se et brauch a wou se et gewënnbréngend maache kann, z.B. och am Logementsekteur.

Dee Fong soll 1. gespeist ginn vun der Reserve vun der Sécurité sociale, ir déi muss, wéi an Zypern, geholl ginn fir d’Lächer vun iergend enger zukünfteger Finanzkris ze stoppen.
An 2.soll d’Iddi vun enger Finanztransaktiounssteier ënnerstëtzt ginn, déi mat 0,01% prozentual gesinn der Fongenindustrie zu Lëtzebuerg net schuet, awer dem Land eng wierklech zolidd finanziell Kompensatioun kéint bréngen.

Domadder wier ech bei dem Steiergeheimnis op der Bankeplaz fir auslännesch Kapitalanleger.

Natierlech wäert ech hei net kritiséieren wat mer als déi Lénk jorelaang verlaangt un.
Mer héiere jo dann och dass d’Finanzplaz dorobber virbereed ass a bis 2015 keng schwaarz Steiergelder aus dem Ausland méi wäert hunn.

D’Finanzplaz werft natierlech nach ganz aner Problemer op, déi z.B. mat der Besteierung vun den internationalen Industriegemengen ze dinn huet.

D’Roll vun der Finanzwirtschaft, an iwwerhaapt d’Roll vum privaten, internationale Kapital a vu senger Kontroll wäert ouni Zweifel den Haaptproblem vun der demokratescher Souveränitéit weltwäit bleiwen.

Hei muss et zu engem Paradigmewiessel kommen, an dozou kënnt et nëmmen duerch d’Fuerderung och vun Transparenz.

Well schlussendléch sin déi krisenhaft Erscheinungen, vun denen de Premier ugangs geschwat huet, wesentléch déi vun engem Vertrauensbroch. D’Leit hun emmer éi d’Gefill, weserntléch Saache virenthalen ze kréien an doduerch keng wierkléch demokratesch Selbstbestëmmung ze hun.

Mangelnd Transparenz an déi Prädominanz vu Privatinteressen bis an d’Politik eran – dat sinn zwou Säite vun enger Medail. Dat hu mer besonnesch däitlech bei Cargolux oder Wickréng-Léiweng gesinn. An dat spillt och eng Roll beim Opbau an Ëmbau vun Instrumenter vun Iwwerwaachung a Repressioun.

Duerfir wéilt ech zum Schluss de Premier paraphraséieren a soen: Jo, d’Leit sollten de Stolz op dat erëm gewannen wat se an dësem Land nach kënnen zum Positiven veränneren. Net alles ass iwwregens falsch, wat do ass, virun allem net de Sozialsystem, fir deen Generatioune virdrun gekämpft hunn, géint déi selwecht déi en haut a Fro stellen.

Débat sur l’Etat de la Nation: L’intervention de notre député Serge Urbany

Le 9 mai 2012 a eu lieu à la Chambre des Députés le débat sur le discours sur l’Etat de la Nation. Voici l’intervention du député de déi Lénk, Serge Urbany:

view video on chd.lu 

 
Etat de la Nation, 9.05.2012

Dir Dammen an dir Hären,

Dës Erklärung zur Laag vun der Natioun – déi d’ganz Regirung engagéiert – fängt un mat enger geopolitescher Beschreiwung vun de Verschiebungen tëschent Natiounen, mat dem Aflossverloscht vun den Europäer, mat der Lëtzebuerger Staatsraison.

Si bezitt sech op d’Lëtzebuerger « Grondwiesen », deem d’Grond- a Buedemspekulatioun anscheinend misst friem sinn – virwat eigentléch méi wéi aneren ? – a mécht en Appell un d’Chomeuren an d’RMG-Bezéier, sech net an der « Solidaritéitsfotell » auszerouen, soss giffe se « Bee » gemeet kréien.

Si hällt och op mat engem Appell un déi, di net mat der Politik vun der Regirung averstane sin, iwwert « hire Schied » ze sprangen a sech net an hirem angeblich « zouenen Denken anzespären ».

A si fuedert d’Patronat an d’Gewerkschaften op erëm mateneen ze schwätzen, soss giffe schwéier Zäite komm.

Fir dass hei am Land e politeschen a sozialen Dialog awer erëm méiglech ass a Sënn mécht, kënnt ee net laanscht eng grondsätzlech Beschreiwung an Afrostellung vun de sozialen Ongläicheeten an der Wirtschaft.

Déi sozial Ongläichheete sin um Ursprung vun der aktueller Wirtschafts- a Finanzkris, andeems se zur iwwerméisseger Usammlung vu Räichtum ganz uewen, duerch eng relativ, an heiansdo absolutt, Veraarmung op der iwergrousser Säit vun dene gefouert huet, déi duerch hir Arbécht fir déi Usammlung vu Räichtum gesuergt hun.

Wa mer an enger Kris sin, dann an enger Verdeelungskris, an dohir kommen och déi sozial Konflikter. D’Chambre des Salariés huet leschte Mount eng Analys vun de Sozialparameteren zu Lëtzebuerg virgeluecht wou se noweist,

– dass den Undeel vun der Arbécht um Räichtum zu Lëtzebuerg am klengsten ass – a néirens esou vill ofgeholl huet wéi hei,

-dass déi kleng Salairen real zréckgange sin,

-dass d’Ongläichheeten tëschent de Salaire gewuess sin, wouzou och déi héich Wunnpräisser bäidroen,

-dass d’Léin esou wéineg zum Liewen duergin dass ouni d’sozial Transferten 29% vun der Bevölkerung dem Armuttsrisiko ausgesat wiren;

-dass d’Bezéier vun Zënsen an Dividenden, steierléch onwarscheinlech bevirdeelegt sin,

-dass déi ontypesch Arbécht zouhëllt an domat d’Prekaritéit.

Ech well nach ee Beispill aus enger offizieller Quell zitéiren, dem « Rapport travail et cohesion sociale » vun 2011 vum Statec. Dono hun d’Léin vun de Salariën tëschent 2006 an 2009 duerchschnëttlech em 2% zougeholl (a Beräicher awer ofgeholl), d’Revenuen aus dem Besëtz – Dividenden, Zënsen a Loyerën – awer em 45% zougeholl!

Déi 2 Chiffren – fannen ech – soen alles aus iwer d’Lag vun der Natioun, an iwer déi ongläich Verdeelung vum Räichtum. Ech fannen se awer net an der Erklärung vun der Regirung.

D’Regirung well näischt un denen Ongläichheeten an der Verdeelung änneren.

Si well net an d’Ekonomi agräifen a wann se et awer mécht, da mécht se et negativ.

Da verlängert se z.B. d’Öffnungszäite vun de Geschäfter an domat d’Arbéchtszäite vun de Leit déi do schaffen.

Da léisst se Bauarbéchter an Aarbéchterinnen aus dem Botzsekteur eleng mat hire soziale Problemer a grousse Betriber déi vun de Statsopträg gudd liewen.

Mee si suergt och fir eng Senkung vun alle Léin duerch Indexmanipulatiounen, déi de grousse Betribsbesëtzer an Aktionären honnerte vu Milliounen Cadeauen bréngen, dem Staat awer z.B. 120 Millioune manner Steieren op net ausbezuelte Léin.

An de Lounstopp am öffentléche Sekteur fir 5 Joer huet erëm en nohaltegen Afloss op de konventionnéierte Sekteur, op Infirmièren, Sozialarbéchter, op Gemengenarbéchter, déi un d’Léin am öffentléche Sekteur ugepasst sin.

A fir d’Lounentwicklung allgemeng ass elo de Signal gin: Mer mussen elo all de Rimm zouzéien! Dat beaflosst och de Mindestloun, deen un d’Lounentwicklung gekoppelt ass, och wann e nach ajustéiert get, wat Gesetz, a net de Verdingscht vun der Regirung ass!

Wann ech d’Sozialpolitik vun der Regirung an dem Kontext well aschätzen, da muss ech soen dass se virun allem d’Sue siche geet bei d’Salariat. Dat gesäit ee gudd bei der Solidaritéitssteier, wourop ech elo net agoe kann.

Just esouvill: si get net erhuewen bei denen 80% vun de Betriber déi keng Steiere bezuelen (dorënner grouss Industribetriber, och de Mittal?) an och net bei der Fongenindustri.

Mir fuederen eng Reorientéirung vun der ganzer Steierpolitik, net eng minimal Betribsbesteierung.

E läscht Wuert nach zur Scholdekris.

D’öffentléch Verscholdung läit bei 18% vun der Wirtschaftsleeschtung, a Frankräich an Däitschland bei 80%, 60% sin an Europa erlaabt. An den USA läit se iwer 100%. Vun der privater Verscholdung schwätzt keen.

D’Scholdelaascht ass entstanen zënter der Finanzkris, virdrun luch se bei 6%. Si besteet zu engem gudden Deel aus ékonomeschen Hëllefen am Bankesekteur an an anere Wirtschaftssekteuren, z.B. aus Garantie fir Immobiliebesëtzer.

2,7 Milliarden Garantie huet d’DEXIA, déi näischt méi mat Lëtzebuerg ze din huet, fir hir Bad Bank kritt, wouranner déi toxesch Finanzproduiten lageren.

D‘Scholdekris besteet also zum Deel aus enger Sozialiséirung vu private Scholden. Duefir sollen elo Salarieën a Rentner bezuelen.

Eis Scholden hun iwrijens näischt mam normale, permanente Budget ze din. Si däerfe laut Budgetsgesetz net opgeholl gi fir d’Léin vun de Fonktionären ze bezuelen.

De „solde structurel“ vum Budget vum Gesamtstaat, d.h. déi fest Einnahmen an Ausgaben, ouni zäitweilig oder punktuell Moossnamen, deen huet en Iwerschoss vun 0,7% vum PIB.

Dat entsprécht och dene strengsten, neien europäische Kritären.

D’Lëtzebuerger Staatsfinanzen hun also keen Dépense-Problem, mee au contraire e Recetteproblem, fir kënnen déi Investitiounen ze tätegen déi noutwendig sin.

Zënter Jorzingte, a besonnesch zënter 10 Joer, gin d’Steieren fir déi Räich a fir d’Betriber erofgesat a mer hun dat ëmmer kritiséiert.

Wann d’Regirung mengt, esou eng Steierreform wir kontraproduktiv fir Investisseuren unzezéien, da si mer an enger Spiral no ënnen déi net méi ze stoppen ass.

Mer mussen eis endlech selwer méi Moyenen fir eng eege Wirtschaftspolitik gin, mat Suen déi hei erwirtschaftet gin.

Mer brauchen dofir öffentléch Fongen an en öffentléchen Afloss an der Wirtschaft iwer Partizipatiounen, och majoritär Partizipatiounen, wéi bei der BIL – wat eng grouss Schalterbank ass déi och Prêten u vill Gemenge mécht – oder bei der Cargolux. An der Stolindustri goufen all Chancen verpasst, während et am Saarland, ënnert dem Oskar Lafontaine, anescht gemeet gouf.

Wann ech d’Panikmacherei em d’Scholdekris kritiséiren, da wëll ech net soen dass eis wirtschaftléch Zukunft geséchert ass, oder dass ee net och verstännech beim Staat mat öffentléche Gelder emgoe soll -virwat eigentléch elo eréischt?

Ech mengen au contraire dass nei Finanzblosen duerch eng Iwerakkumulkatioun vu Finanzkapital ze befiirchte sin, grat zu Lëtzebuerg mat senger grousser Finanzplaatz. Et sollt een duefir vläit éischter op Irland wéi op Gricheland kucken!

Mä grat an deër Optik ass et falsch, op Austeritéit ze setzen an domat d’Nofro an der Industri oder am Handel erafzesetzen.

Grat an deër Optik ass et falsch, d’Sue vun der Rentereserv zu op d’mannst 60% – laut hirem Vertrieder – an ethisch bedenkleche Fongen weltwäit op de Finanzmäert vagabundéiren ze loossen, aplaatz datt se hei an der Ekonomi Rendement an Arbéchtsplaatzen an domat nei Cotisanten bréngen. Dat wir e wichtege Beitrag fir d’Ofhängegkeet vun der Finanzplaatz ze reduzéiren!

Et ass och falsch déi Austeritéitspolitik duerch en europäischen Traité iwer eng Scholdebrems ze zementéiren, déi zu Lëtzebuerg nach duerch eng Steierbrems soll kompletéiert gin, wann et der OECD an dem Finanzminister nogeet.

Et muss also an allen Hinsichten emgeduecht gin, och a virun allem an Europa, dat natirlech net vu Funktionäre régéiert get, mee vun de nationalen Staats- a Regirungschefen.

Och hei hu mer keng wierklech nei Propositioun héiren, ausser deër, dass et elo definitiv keng Finanztransaktiounssteier get.

Här President, d’Natiounen zu Lëtzebuerg an an Europa musse sech selwer em hir Laag këmmeren, an dat maachen se och ëmmer méi!

OGBL-déi Lénk: Die Interessen heutiger Lohnempfänger und zukünftiger Rentner verteidigen, Sozialabbau verhindern!

Im Zuge der aktuellen Debatte über die angekündigte Rentenreform kamen am 12. März Vertreter vom OGB-L und von déi Lénk zusammen, um ihre jeweiligen Ansichten zum Vorhaben von LSAP-Minister Mars di Bartolomeo auszutauschen.

Beide Seiten sehen diese Reform als einen gesetzlich verankerten, sozialen Rückschritt, den es zu verhindern gelte. Obwohl die Regierung nicht müde werde zu behaupten, dass die Reform notwendig sei, um unsere Renten langfristig abzusichern, handele es sich laut OGB-L und déi Lénk um eine Rentenkürzung bei verlängerter Lebensarbeitszeit für zukünftige Generationen.

Sowohl für Menschen mit langen Ausbildungszeiten und anderen Ausfallzeiten, als auch für solche die unter unregelmäßigen Arbeitsbedingungen ihren Beruf ausüben, wird es unmöglich, 40, geschweige denn 43 Arbeitsjahre zu erreichen. Der vorprogrammierte jährliche Wertverlust der Renten im Vergleich zu den verdienten Löhnen (jedes Jahr etwas weniger Rentenrechte während 40 Jahren!), sowie die vorgesehene Möglichkeit der Abkoppelung der Renten vom Lohnniveau, wodurch die Renten nicht mehr mit der Wirtschaftsentwicklung mithalten können, bedeute zudem den leisen Tod unseres solidarischen Umverteilungssystems.

Dies seien nur ein paar von den Maßnahmen, die die Altersarmut, die in Luxemburg aufgrund unseres guten Rentensystems bisher nur wenig verbreitet war, zukünftig zu einem ernsten gesellschaftlichen Problem machen werden.

OGB-L und déi Lénk bedauern, dass die beiden größten Oppositionsparteien DP und déi Gréng in diesem Reformvorhaben die gleiche neoliberale Sprache wie die Regierungsparteien sprechen und die Interessen heutiger/zukünftiger Lohnempfänger und Rentner mit Füßen treten. Der OGBL erinnert treffenderweise daran, dass auch die ausländischen Mitbürger, ebenso wie die Grenzgänger, die in Luxemburg kein Wahlrecht haben, in gleichem Maß von dieser Reform betroffen seien und nur mit Hilfe der Gewerkschaften Einfluss nehmen könnten. Diese fänden bei der aktuellen Regierung, im Gegensatz zu den Arbeitgeberverbänden, jedoch immer weniger Gehör, was die demokratische Legitimität dieser Reform in Frage stelle.

Abschließend haben sich OGB-L und déi Lénk für eine Stärkung der Einnahmenseite ausgesprochen, sollte es langfristig zu Finanzierungsengpässen in der Altersvorsorge kommen. So könnte eine Erhöhung des gesetzlichen Rentenbeitragssatzes ggf. in Erwägung gezogen werden, der seit 35 Jahren unverändert geblieben ist. Zudem werfen beide Organisationen die Frage auf, ob nicht auch gleich Einkommensquellen angezapft werden sollten, die sich im Vergleich zu den Löhnen in letzter Zeit rasant entwickelt haben, wie zB durch Erheben von Solidaritätsbeiträgen auf Vermögen und Gewinnen.

Déi Lénk unterstützen den OGBL bei der Forderung, eine reelle Debatte im Land und keinen Durchmarsch im Parlament zu veranstalten, da die Rentenreserve sich sowieso noch während den nächsten 10 Jahren verdoppeln wird und dementsprechend zumindest kein dringender Handlungsbedarf bestehe.

(Mitgeteilt vom OGBL und déi Lénk)

LCGB et déi Lénk: Pérenniser notre système de pensions sans imposer une réduction des pensions

En guise d’introduction, Déi Lénk ont souligné que le projet de réforme actuel doit être situé dans la cadre des discussions qui pendant au moins 20 ans visaient à remettre en cause le système de pensions publique. Vu ce constat, Déi Lénk critiquent avant tout que le Gouvernement prévoit de changer la formule pour le calcul des pensions sur une période de 40 ans et de fixer déjà maintenant les modalités de ce changement par voie législative. Une fois la loi votée, une marche en arrière s’avérera donc très difficile. Ainsi, tous les salariés qui ont encore la majeure partie de leur vie professionnelle devant eux se verront d’office réduire leurs pensions dans l’avenir et ce indépendamment de l’état des réserves et de l’évolution économique des prochaines années.

Pour sa part, le LCGB a résumé les grandes lignes de sa position sur la réforme envisagée. De manière générale, la réforme doit garantir que tous les assurés jouissent des mêmes droits, possibilités et obligations. En premier lieu, le LCGB revendique impérativement une harmonisation du plafond en matière de pension qui existe actuellement entre le secteur privé et le secteur public. Au sujet du système d’ajustement des pensions au niveau de la vie, le LCGB défend la position qu’aucune modulation de ce système ne pourra être décidée aussi longtemps que la cotisation globale n’a pas été augmentée. Le LCGB demande également que chaque assuré doit avoir accès à un régime de pension complémentaire publique (2e pilier) qui pourrait être géré par la Caisse Nationale d’Assurance Pension (CNAP). Finalement, le LCGB revendique l’introduction d’un droit réel à la préretraite progressive et insiste que les années d’études ne devraient plus être considérées simplement comme des années assimilées, mais comme des années cotisées.

Pour conclure, Déi Lénk ont présenté une série de pistes de réflexions pour des modèles de financement alternatifs qui pourraient garantir la pérennisation à long terme de notre système actuel d’assurance pension et ce sans coupures au niveau des pensions. Tout d’abord, l’augmentation de la cotisation globale ne doit en aucun cas constituer un sujet tabou puisque cette mesure pourrait permettre de faire contribuer tous les partenaires (Etat, patronat, salariés) de manière égale. Une autre piste qui est actuellement analysée par Déi Lénk est le déplafonnement du montant cotisable, mais sous condition qu’une discussion approfondie soit menée sur un droit dégressif à partir d’un certain seuil. Finalement, les réserves énormes du Fonds de pension pourraient également être usées de manière plus constructive en permettant p.ex. aux salariés de conclure des prêts immobiliers à taux raisonnables. Le LCGB a pris note de ces réflexions et complétera prochainement sa position dans le dossier par de propres propositions sur des modèles de financement alternatifs.

Communiqué par le LCGB et Déi Lénk, le 5 mars 2012.

FNCTTFEL/déi Lénk: Kürzungen auf Kosten zukünftiger Generationen verhindern!

Am 27. Februar 2012 kamen Vertreter des FNCTTFEL-Landesverband und von déi Lénk zusammen, um ihre jeweiligen Ansichten zur von LSAP-Minister Mars di Bartolomeo geplanten Rentenreform auszutauschen.

Beide Seiten sehen die Reform im Zusammenhang mit dem europaweit betriebenen Sozialabbau und warnen vor Aussagen aus Regierungs- und Oppositionskreisen, die noch stärkere Einschnitte fordern, sei es bei den Renten, der Indexierung der Löhne oder neuerdings sogar beim Mindestlohn.

Der FNCTTFEL-Landesverband bedauert vor allem, dass diese Reform in Wahrheit Rentenkürzungen für zukünftige Rentner bedeute und nicht, wie so oft behauptet, im Interesse junger Menschen von heute sei. Sowohl für Menschen mit langen Ausbildungszeiten und anderen Ausfallzeiten, als auch für solche die unter schwierigen Arbeitsbedingungen ihren Beruf ausüben, wird es unmöglich 40, geschweige denn 43 Arbeitsjahre zu erreichen.

déi Lénk erkennen in der Reform zudem die Interessen der großen Privatversicherer, die mit ihren Angeboten bisher nicht mit unserer gesetzlichen Rentenversicherung in Konkurrenz treten konnten. Die Verschlechterung der Leistungen schaffe jedoch einen fruchtbaren Nährboden für diese Privatversicherer, die sich zukünftig wohl einer steigenden Nachfrage und explodierenden Gewinnen erfreuen können.

In Anbetracht der finanziellen Lage unserer gesetzlichen Rentenversicherung, sehen beide Gesprächsparteien keine Notwendigkeit unser solidarisches und gut funktionierendes System der Altersvorsorge auf der Grundlage zweifelhafter Prognosen in Frage zu stellen. Sollte sich diese Lage zukünftig ändern, so plädieren der FNCTTFEL-Landesverband und déi Lénk für Reformen zur Stärkung der Einnahmenseite der Rentenkasse, wie etwa eine Aufhebung der gesetzlichen Höchstgrenze für Rentenbeiträge, die Einführung einer Abgabe auf allen Einkommen und Kapitalerlösen, sowie die Erhöhung des gesetzlichen Rentenbeitrags.

(Mitgeteilt von FNCTTFEL-Landesverband und déi Lénk)

 

logo European Left logo GUE/NGL logo Transform! Europe